Δίχως φάρμακα οι ασφαλισμένοι του ΕΟΠΠΥ

Την αναστολή χορήγησης φαρμάκων με πίστωση στους ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ από τις 23 Μαΐου ανακοίνωσε ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος, αντιδρώντας στην καθυστέρηση εξόφλησης των οφειλών προς τα φαρμακεία.

Την ίδια μέρα, τα φαρμακεία όλης της χώρας θα παραμείνουν κλειστά, λόγω 24ωρης απεργίας, ενώ οι φαρμακοποιοί θα πραγματοποιήσουν συγκέντρωση.

Σύμφωνα με τους φαρμακοποιούς τα συσσωρευμένα χρέη προς τα φαρμακεία ανέρχονται συνολικά σε 540 εκ.ευρώ.

Τα παραπάνω αποφασίστηκαν από το προεδρείο του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου, ο οποίος ζητεί την άμεση αποπληρωμή όλων των οφειλών του ΕΟΠΥΥ, διεκδικεί «γενναία επιμήκυνση του χρόνου πληρωμής των επιταγών από τους φαρμακοβιομηχάνους», θεωρεί ως «μείζον θέμα την επαρκή χρηματοδότηση του ΕΟΠΥΥ» και ζητεί «από όλα τα κόμματα να πάρουν συγκεκριμένη θέση».

Στην ανακοίνωσή του ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος αναφέρει:

«Ο ΕΟΠΥΥ καταρρέει αβοήθητος από την Πολιτεία. Η κρατική χρηματοδότηση είναι η μισή από αυτή που απαιτείται. Υπερχρεωμένα ταμεία εντάσσονται σωρηδόν. Οι "αρμόδιοι υπουργοί" αδιαφορούν αφήνοντας ανασφάλιστους χωρίς περίθαλψη, 9.000.000 Έλληνες.

«Τα συσσωρευμένα χρέη προς τα φαρμακεία ανέρχονται συνολικά σε 540.000.000 ευρώ. Οι φαρμακοποιοί είναι σε απόγνωση και αδυνατούν να πληρώσουν τις συνεχόμενες αυξανόμενες υποχρεώσεις τους».

Διαβάστε περισσότερα » Διαβάστε περισσότερα...

Οστεοπόρωση - Η σιωπηλή ασθένεια

Οι ειδικοί την έχουν χαρακτηρίσει «σιωπηλή ασθένεια», «αθόρυβη επιδημία», «σιωπηλός κλέφτης» κ.λ.π. επειδή αυτή εξελίσσεται ουσιαστικά χωρίς συμπτώματα και προσβάλλει ολοένα και περισσότερα άτομα.

                                     

• Στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης υπολογίζεται ότι ένας στους οκτώ πολίτες θα υποστεί κάταγμα σπονδυλικής στήλης εξ’ αιτίας της Οστεοπόρωσης.
• Στην Ευρώπη οι διανυκτερεύσεις στα νοσοκομεία ασθενών με Οστεοπόρωση ανέρχονται στις 500.000 κάθε χρόνο και αναμένεται μέσα στα επόμενα 50 χρόνια να διπλασιαστούν.
• Στις ΗΠΑ περισσότερο από 20 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από Οστεοπόρωση και περίπου 1,5 εκατομμύριο θα υποστούν ένα κάταγμα λόγω Οστεοπόρωσης.
• Το ποσοστό των γυναικών που κάποια στιγμή θα παρουσιάσουν Οστεοπόρωση αγγίζει παγκόσμια το 45%.
• Τα κατάγματα εξ’ αιτίας της νόσου και οι επακόλουθες αναπηρίες έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην υγεία των ηλικιωμένων, καθώς είναι αναγκαία συνήθως η νοσηλεία και η κατ’ οίκον περίθαλψη.

Τι είναι όμως η Οστεοπόρωση;

Η Οστεοπόρωση είναι μία ύπουλη νόσος, η οποία προσβάλλει κυρίως γυναίκες στην εμμηνόπαυση, αλλά και άνδρες μεγάλης ηλικίας. Είναι η πάθηση των οστών η οποία χαρακτηρίζεται από προοδευτική αποδυνάμωση της οστικής μάζας (οστική πυκνότητα) και διαταραχή της «αρχιτεκτονικής» τους. Αποτέλεσμα αυτής της πάθησης είναι η ελάττωση της φυσικής αντοχής του σκελετού, ο οποίος καθίσταται έτσι πιο αδύναμος και πιο εύθραυστος και η πρόκληση καταγμάτων γίνεται αναπόφευκτη. Εδώ θα πρέπει να κάνουμε μία διευκρίνηση μεταξύ των όρων της Οστεοπόρωσης και τηςΟστεοπενίας. Και οι δύο φυσικά αφορούν το ίδιο πρόβλημα (των οστών) αλλά σε διαφορετική φάση της εκδήλωσης τους. Η Οστεοπενία είναι το στάδιο πριν την Οστεοπόρωση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα εξελιχθεί οριστικά σε Οστεοπόρωση. Στόχος της εκάστοτε θεραπευτικής αγωγής είναι να επανέλθουν τα οστά από το στάδιο της Οστεοπόρωσης σε αυτό της Οστεοπενίας. Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας έχει κατατάξει τις γυναίκες σε τρεις κατηγορίες με βάση την κατάσταση του σκελετού τους.

• Στις φυσιολογικές
• Σε αυτές που έχουν Οστεοπενία
• Σε αυτές που έχουν Οστεοπόρωση

Ο όρος «οστική μάζα» ή «οστική πυκνότητα» αντιπροσωπεύει την πυκνότητα του οστού, η οποία αποτελείται κυρίως από άλατα ασβεστίου, κολλαγόνο και διάφορα άλλα μέταλλα. Οσο μεγαλύτερη είναι αυτή τόσο ισχυρότερα είναι τα οστά.

Ας μην ξεχνούμε ότι τα οστά μας είναι ένας ζωντανός ιστός που υπόκειται στη συνεχή διεργασία της ανανέωσης των κυττάρων (Οστική Αναδόμηση), κατά την οποίαν νέα κύτταρα αντικαθιστούν συνεχώς τα παλιά, με αποτέλεσμα τη συνεχή αναγέννηση των οστών.

Στα άτομα νεαρής ηλικίας ο ρυθμός παραγωγής νέου οστού είναι ταχύτερος από αυτόν της απορρόφησης του παλιού από τον οργανισμό. Το αποτέλεσμα είναι η οστική μάζα να αυξάνεται προοδευτικά και να φτάνει τη μέγιστη τιμή της γύρω στην ηλικία των 25-30 ετών και να διατηρείται περίπου μέχρι τα 35 στα ίδια επίπεδα.

Αυτή η μέγιστη τιμή εξαρτάται κυρίως από κληρονομικούς παράγοντες, αλλά και από άλλους εξωγενείς, όπως είναι η σωματική άσκηση και η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου κατά τα χρόνια της ανάπτυξης.

Μετά την ηλικία των 35 αρχίζει μία σταδιακή απώλεια της οστικής μάζας και στα δύο φύλα, με ένα ρυθμό της τάξης του 0.3-0.5% το χρόνο. Στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, λόγω της ταχείας μείωσης των οιστρογόνων, ο ρυθμός αυτός αυξάνεται σημαντικά σε 1-3% απώλεια οστικής μάζας το χρόνο και μπορεί να φτάσει ακόμα και μέχρι τα 7-8%.

Οι ειδικοί επισημαίνουν με έμφαση ότι ο κίνδυνος ανάπτυξης Οστεοπόρωσης εξαρτάται από τα «αποθέματα» οστικής μάζας που έχει εξασφαλίσει ο οργανισμός μέχρι την ηλικία των 30 περίπου ετών, σε συνδυασμό με τον ρυθμό απώλειας της αργότερα.

Οσο δηλαδή μεγαλύτερη οστική μάζα «αποθηκεύσουμε», τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος Οστεοπόρωσης από την απώλεια της αργότερα.

Η Οστεοπόρωση διακρίνεται σε 2 κύριες κατηγορίες.

Την Ιδιοπαθή και τη Δευτεροπαθή.

Η Ιδιοπαθής Οστεοπόρωση είναι η συχνότερη και εμφανίζεται στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων με 2 τύπους.

• Η Μετεμμηνοπαυσιακή Οστεοπόρωση (Τύπος Ι) είναι η Οστεοπόρωση που εμφανίζεται στις γυναίκες οι οποίες βρίσκονται στην εμμηνόπαυση, δηλαδή περίπου στην ηλικία των 45-50 ετών και οφείλεται στην ταχεία απώλεια οστικής μάζας, λόγω της ραγδαίας μείωσης των οιστρογόνων στο γυναικείο οργανισμό.
• Η Γεροντική Οστεοπόρωση (Τύπος ΙΙ) παρουσιάζεται μετά την ηλικία των 70-75 ετών και στα δύο φύλα και οφείλεται στην διαταραχή των ορμονών που ρυθμίζουν τον οστικό μεταβολισμό.

Η Δευτεροπαθής Οστεοπόρωση οφείλεται,

• Στην παρενέργεια κάποιας πάθησης (ρευματοειδής αρθρίτιδα, υπερθυρεοειδισμός, παθήσεις του παραθυρεοειδούς, νεοπλάσματα, ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια κ.λ.π.)
• Συνέπεια κάποιας θεραπευτικής αγωγής (χρόνια λήψη κορτιζόνης, αντιπηκτικών, αντιεπιληπτικών κ.λ.π.)
• Η ακόμα και λόγω κατάχρησης αλκοόλ, καπνίσματος, καφεΐνης κ.λ.π.

Ποια τα συμπτώματα;

                                              

Το πρόβλημα με την Οστεοπόρωση είναι ότι δεν υπάρχουν ευδιάκριτα συμπτώματα ή κάποια άλλα προειδοποιητικά σημεία της πάθησης, μέχρι τη στιγμή που θα προκληθεί κάποιο κάταγμα. Τα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης και του μηριαίου είναι τα πιο συνηθισμένα. Τα συμπτώματα της Οστεοπόρωσης μπορούν εμφανιστούν μετά την εκδήλωση της νόσου, με πόνους στη σπονδυλική στήλη λόγω μικροκαταγμάτων ή με καθίζηση ή παραμόρφωση των σπονδύλων με αποτέλεσμα την κύφωση ή ελάττωση του ύψους του πάσχοντα. Πολλές φορές ο πόνος στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης μετά από ορθοστασία είναι και το μοναδικό σύμπτωμα Οστεοπόρωσης.

Εκτός από τα πιο πάνω η Οστεοπόρωση είναι συχνά υπεύθυνη για τη μεγάλη συχνότητα των καταγμάτων στην περιοχή του ισχίου και του καρπού.

Ποιοι οι παράγοντες κινδύνου και ποιοι κινδυνεύουν;

Η οστική μάζα των γυναικών είναι εκ φύσεως μικρότερη συγκριτικά με αυτή των ανδρών. Η απότομη μείωση των επιπέδων των οιστρογόνων λόγω εμμηνόπαυσης, αυξάνει το ρυθμό απώλειας της οστικής μάζας, όπως προαναφέραμε, με αποτέλεσμα οι γυναίκες να είναι πιο ευάλωτες και να βρίσκονται αντιμέτωπες με την ύπουλη αυτή ασθένεια πολύ πιο γρήγορα από τους άνδρες.

Η αύξηση δε του μέσου όρου ζωής έχει ως αποτέλεσμα οι γυναίκες να ζουν το 1/3 περίπου της ζωής τους, χωρίς την προστατευτική ασπίδα των οιστρογόνων που τις προφυλάσσει από την Οστεοπόρωση.

Σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για το γυναικείο φύλο είναι επίσης η πρώιμη εμμηνόπαυση πριν από τα 45, η προεμμηνοπαυσιακή ανεπάρκεια οιστρογόνων, η αφαίρεση των ωοθηκών και η αμηνόρροια.

Πολλοί λανθασμένα πιστεύουν ότι η Οστεοπόρωση είναι αποκλειστικά γυναικεία υπόθεση. Η αλήθεια όμως είναι ότι και οι άνδρες μπορούν να προσβληθούν από την ασθένεια, αλλά αυτό δεν συμβαίνει τόσο συχνά επειδή:

• Οι άνδρες έχουν εκ φύσεως μεγαλύτερη οστική μάζα.
• Δεν υφίστανται την απότομη μείωση των οιστρογόνων.
• Ο ρυθμός απώλειας της οστικής τους μάζας είναι σταθερός.

Υπάρχουν όμως και αρκετοί άλλοι παράγοντες κινδύνου, μικρότερης μεν σημασίας, αλλά που αφορούν και τα 2 φύλα, όπως:

• Το χαμηλό σωματικό βάρος σε σχέση με το ύψος, λόγω της συμβολής του λιπώδους ιστού στην παραγωγή των οιστρογόνων.
• Διατροφικοί παράγοντες, λόγω έλλειψης Ασβεστίου και Βιταμίνης D.
• Κληρονομικοί (γενετικοί) παράγοντες
• Οι παράγοντες τρόπου ζωής (καθιστική ζωή και απουσία σωματικής άσκησης, κάπνισμα, υπερκατανάλωση αλκοόλ, καφεΐνης κ.λ.π.)
• Το γήρας (Γεροντική Οστεοπόρωση)
• Φάρμακα και νοσήματα (που σχετίζονται με την εκδήλωση της Δευτεροπαθούς Οστεοπόρωσης όπως αναφέραμε πιο πάνω)

Πρόληψη.

Οπως σε όλες σχεδόν τις παθήσεις, έτσι και στην Οστεοπόρωση ισχύει το αρχαίο ρητό,«Κάλλιον του θεραπεύειν, το προλαμβάνειν». Είναι δηλαδή προτιμότερη και ευκολότερη η πρόληψη της ασθένειας παρά η θεραπεία της.

Η πρόληψη θα πρέπει να αρχίζει από την παιδική ηλικία σε μία προσπάθεια «αποθήκευσης» όσο το δυνατόν μεγαλύτερης ποσότητας οστικής μάζας, ούτως ώστε να θωρακίσει το σκελετό μας για όλη την υπόλοιπη μας ζωή.

Θα πρέπει δε να δίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα σε δύο κυρίως τομείς.

Στη διατροφή η οποία παίζει σημαντικότατο ρόλο στην πρόληψη της Οστεοπόρωσης γι’ αυτό και συνίσταται η ικανή λήψη τροφών πλούσιων σε περιεκτικότητα ασβεστίου, όπως είναι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά (σπανάκι, μπρόκολο), τα ψάρια (σολομός, σαρδέλλες, τόνος), οι ξηροί καρποί, οι σπόροι, διάφορα όσπρια κ.λ.π.

Στην άσκηση η οποία είναι επίσης ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες πρόληψης της Οστεοπόρωσης και σε συνδυασμό με την κατάλληλη διατροφή αποτελούν το πιο σίγουρο μέτρο πρόληψης της Οστεοπόρωσης. Η άσκηση βοηθά όχι μόνο στην ενδυνάμωση των μυών αλλά και των οστών, ενώ βελτιώνεται παράλληλα η φυσική κατάσταση του οργανισμού και η αίσθηση της ισορροπίας με ελαχιστοποίηση του κινδύνου των πτώσεων και συνεπώς των καταγμάτων. Θα πρέπει εδώ να τονίσουμε την ιδιαίτερη σημασία που παίζει η κατάλληλη ένταση, η συνέπεια και η συνέχεια στα προγράμματα άσκησης και κινησιοθεραπείας. Επίσης με την άσκηση εκπαιδευόμαστε στη σωστή στάση που πρέπει να έχει το σώμα μας σε όλες τις βασικές θέσεις, όρθια, καθιστή, ύπτια και πρηνή.

Αλλοι παράγοντες πρόληψης της Οστεοπόρωσης είναι η κατάλληλη διαμόρφωση του χώρου εργασίας και κατοικίας μας, η αποφυγή της κατάχρησης καπνίσματος, αλκοόλ, καφεΐνης κ.λ.π.

Διάγνωση.

Η Διάγνωση της Οστεοπόρωσης γίνεται βασικά με δύο τρόπους:

• Η Μέτρηση της Οστικής Πυκνότητας (Οστική Πυκνομετρία) η οποία γίνεται με ακτινογραφική εξέταση στη σπονδυλική στήλη, στο ισχίο ή στον καρπό και μας δείχνει με σαφήνεια την κατάσταση των οστών τη δεδομένη στιγμή, όπως επίσης χρησιμεύει και για την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας. H πιο πάνω μέτρηση γίνεται και με υπερηχογραφική εξέταση κυρίως στη φτέρνα.
• Η Μέτρηση του Οστικού Μεταβολισμού (Απώλεια Οστικής Πυκνότητας) γίνεται με ειδικές εργαστηριακές εξετάσεις αίματος και ούρων (Οστικοί Δείκτες), που προσδιορίζουν προϊόντα είτε της οστικής αποδόμησης είτε του οστικού σχηματισμού. Με αυτούς εντοπίζεται και υπολογίζεται με σημαντική ακρίβεια ο ρυθμός απώλειας της οστικής πυκνότητας. Οι ειδικές αυτές εξετάσεις αίματος και ούρων είναι, οι μετρήσεις της Δεοξυπυριδινολίνης ή Dpd, του Καρβόξυ-τελοπεπτιδίου του κολλαγόνου ή β-CTX (Cross Laps), του Αμινο-τελοπεπτιδίου του κολλαγόνου ή NTX, καθώς και άλλων κατάλληλων βιοχημικών δεικτών όπως της Οστικής Αλκαλικής Φωσφατάσης, Οστεοκαλσίνης, Ασβεστίου, Φωσφόρου κ.λ.π. Η περιοδική μέτρηση των δεικτών αυτών είναι πολύ σημαντική για την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας. Αυξημένα επίπεδα οστικών δεικτών υποδεικνύουν αυξημένο ρυθμό οστικής αποδόμησης ή σχηματισμού, ενώ τα μειωμένα επίπεδα υποδεικνύουν ανταπόκριση στη θεραπεία.

• Μελετάται επίσης μία εξέταση γονιδίων για τον εντοπισμό τυχόν προδιάθεσης για την ανάπτυξη της πάθησης.

Για τις γυναίκες οι πιο πάνω διαγνωστικές εξετάσεις πρέπει να γίνονται απαραίτητα κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης.

Νεότερες όμως μελέτες υποστηρίζουν ότι περίπου το 19% των γυναικών εμφανίζουν συμπτώματα Οστεοπόρωσης πριν την εμμηνόπαυση, που σημαίνει ότι οι εξετάσεις αυτές είναι καλύτερα να γίνονται έγκαιρα, με τα πρώτα συμπτώματα της κλιμακτηρίου.

Για τους άνδρες οι εξετάσεις αυτές πρέπει να γίνονται περίπου στην ηλικία των 65 ετών.

Θεραπεία.

Οπως ήδη έχουμε αναφέρει, η πρόληψη της Οστεοπόρωσης είναι καλύτερη και ευκολότερη από τη θεραπεία της.

Από τη στιγμή όμως που η Οστεοπόρωση έχει ήδη μπει στη ζωή μας, τότε επιβάλλεται η θεραπευτική αγωγή.

Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από το πόσο γρήγορα θα μπορέσουμε να ανακόψουμε το ρυθμό της οστικής απώλειας και να σταθεροποιήσουμε στα επιθυμητά επίπεδα την οστική πυκνότητα.

Πέραν των όσων έχουμε αναφέρει πιο πάνω σχετικά με τα μέτρα πρόληψης της Οστεοπόρωσης, τα διάφορα φάρμακα που χρησιμοποιούνται έχουν ως στόχο πέραν από αυτόν της υποχώρησης του πόνου και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς, τη μείωση της οστικής απώλειας και την αύξηση του οστικού μεταβολισμού.

Ολες οι θεραπείες, με εξαίρεση τα οιστρογόνα, μπορούν να χορηγηθούν και στους άνδρες.

Τα κυριότερα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την όσο το δυνατόν καλύτερη αντιμετώπιση αυτής της «σιωπηλής ασθένειας» είναι:

• Τα οιστρογόνα (θεραπεία υποκατάστασης ορμονών) και αφορά τις γυναίκες που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση. Με τη χορήγηση των οιστρογόνων διατηρείται η οστική πυκνότητα και μειώνεται ο κίνδυνος καταγμάτων. Τα οιστρογόνα επίσης ανακουφίζουν από τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης (εξάψεις, κολπική ξηρότητα κ.λ.π.), δρουν ευεργετικά στις πάσχοντες από αρτηριοσκλήρωση και καρδιοαγγειακά προβλήματα και μειώνουν τον κίνδυνο της εμφάνισης της νόσου Αλτσχάϊμερ. Τα οιστρογόνα δεν μπορούν όμως να χορηγηθούν σε γυναίκες που πάσχουν από καρκίνο του μαστού, με ηπατική νόσο ή είχαν πρόσφατο καρδιοαγγειακό επεισόδιο.
• Η Καλσιτονίνη η οποία έχει αναλγητική δράση σε ασθενείς με οξύ πόνο λόγω σπονδυλικών καταγμάτων. Είναι δε κατάλληλη ως εναλλακτική θεραπεία στις γυναίκες που δεν μπορεί να τους χορηγηθούν οιστρογόνα.
• Τα Διφωσφονικά με αποτελεσματική δράση στη μείωση των καταγμάτων.
• Τα Φθοριούχα όπου η λήψη φθορίου βοηθά στο σχηματισμό οστού, με έντονο ωστόσο προβληματισμό όσον αφορά την ποιότητα του οστού που δημιουργείται και στις διάφορες παρενέργειες που προκαλεί (ναυτία, εμετός, διάρροια).
• Τα Αναβολικά Στεροειδή όπου αυξάνουν την οστική πυκνότητα αλλά ταυτόχρονα και τη μυϊκή μάζα, με σημαντικά όμως μειονεκτήματα ειδικά στις γυναίκες επειδή προκαλούν αρρενοποίηση (τριχοφυΐα κ.λ.π.).
• Η Ραλοξιφένη ένα νέο φάρμακο υπό μελέτη, όπου «μιμείται» την ευεργετική δράση των οιστρογόνων.
• Το Ασβέστιο και η Βιταμίνη D όπου ο συνδυασμός αυτός είναι ιδιαίτερα ευεργετικός για τα οστά και ανεξάρτητα από οποιανδήποτε άλλη θεραπευτική αγωγή, συνίσταται η χορήγηση τους σε καθημερινή βάση.
• Αλλα φάρμακα βρίσκονται επίσης στα στάδια ερευνών για την αντιμετώπιση της Οστεοπόρωσης όπως το στρόντιο, η παραθορμόνη, η αυξητική ορμόνη, ο αυξητικός παράγων κ.λ.π.

Η επιλογή του κατάλληλου φαρμάκου εξαρτάται από το φύλο, την ηλικία και τη βαρύτητα της νόσου. Η επιλογή είναι αυστηρά έργο του ειδικού γιατρού ο οποίος πιθανόν να συστήσει συνδυασμένη θεραπεία.

Προλάβετε την Οστεοπόρωση πριν σας προλάβει.

Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας χαρακτήρισε την Οστεοπόρωση «σιωπηλή επιδημία», επειδή σύμφωνα με τα στοιχεία της οργάνωσης, ένα στα τέσσερα άτομα και των δύο φύλων εμφανίζει Οστεοπόρωση, ενώ ταυτόχρονα εκτιμά ότι κατά τα επόμενα 50 χρόνια τα κατάγματα που οφείλονται στην Οστεοπόρωση θα τετραπλασιαστούν.

Η Οστεοπόρωση προσβάλλει συνεχώς περισσότερους ανθρώπους παγκοσμίως και σήμερα θεωρείται πιο θανατηφόρα ακόμη και από τον καρκίνο του μαστού, της μήτρας και των ωοθηκών μαζί;

Ωστόσο το μέλλον δεν μπορεί να είναι και τόσο απογοητευτικό, επειδή ακριβώς σήμερα η Οστεοπόρωση μπορεί και να προβλεφθεί και να προληφθεί.

Η θωράκιση του οργανισμού μας με ασβέστιο από την πλούσια σε ασβέστιο διατροφή μας από την παιδική ηλικία, όταν ο οργανισμός «κτίζει» τα οστά, σε συνδυασμό με την κατάλληλη άσκηση, μπορούν και να προλάβουν αλλά και να σταματήσουν την Οστεοπόρωση προτού αυτή μας προλάβει.

Διαβάστε περισσότερα » Διαβάστε περισσότερα...

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗ ΑΝΟΙΑ ΣΤΗ ΤΡΙΤΗ ΗΛΙΚΙΑ

Όταν διαγνωστούν σε ηλικιωμένους συμπτώματα κατάθλιψης, διέγερσης, ή παρουσιάζουν ενδείξεις της γεροντικής άνοιας, είναι συχνά δύσκολο να γνωρίζουμε ποιοί είναι οι καλύτεροι τρόποι για να τους διατηρήσουμε υγιής και να είναι ευτυχισμένοι. Πριν λοιπόν βεβιασμένα εξετάσετε την μακροχρόνια περίθαλψη ως λύση (Οίκοι Ευγηρίας - Γηροκομεία), υπάρχουν πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να κρατήσετε τους αγαπημένους σας στα σπίτια τους.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση Γηριατρικής Ψυχιατρικής (AAGP), σχεδόν 20 τοις εκατό από αυτούς που είναι 55 ετών και άνω, έχουν ψυχικές διαταραχές που δεν είναι μέρος της φυσιολογικής γήρανσης. Μερικές από τις πιο κοινές ασθένειες είναι το άγχος, η σοβαρή νοητική ανεπάρκεια και οι διαταραχές της διάθεσης.

Ο Δρ Jeffery Lafferman, MD, ψυχίατρος στο Levindale Κέντρο Γηριατρικής και Νοσοκομείο μερικής νοσηλείας, το οποίο περιλαμβάνει διάφορα προγράμματα και υπηρεσίες για εξωτερικούς ασθενείς, λέει, ότι πολύ συχνά οι ψυχικές ασθένειες υγείας είναι λιγότερο δημοσιοποιημένες. «Είναι δεδομένο ότι σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, η υγεία τους μεταβάλετε και γίνετε πιο περίπλοκη. Ιατρικά προβλήματα, όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση και η αρθρίτιδα, είναι κοινές και μπορούν να καλύψουν τα συναισθηματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ηλικιωμένοι, μέχρις ότου αυτά φθάσουν σε κρίσιμο στάδιο.»

Αλλά υπάρχει βοήθεια και ελπίδα διαθέσιμη. Υποστηρίζει ότι ένας από τους τρόπους για να κρατήσουμε έναν ηλικιωμένο, ένα αγαπημένο μας πρόσωπο στο σπίτι για όσο το δυνατόν περισσότερο, όταν αντιμετωπίζει την κατάθλιψη, την άνοια, την διέγερση και άλλες συναισθηματικές προκλήσεις, είναι μέσω των προγραμμάτων ημερήσιας θεραπείας.

«Ορισμένες υπηρεσίες και προγράμματα ενηλίκων, έχουν σχεδιαστεί ειδικά για να βοηθήσουν ηλικιωμένα άτομα να ξαναμάθουν, πώς να είναι και πάλι χρήσιμοι στο κοινωνικό σύνολο και στην οικογένεια τους. Τα προγράμματα έχουν ομάδες και ατομικές συνεδρίες θεραπείας σε ένα ενθαρρυντικό περιβάλλον.

Επιπλέον, οι συμμετέχοντες μπορούν να αναπολούν με τους ανθρώπους της ηλικίας τους, να λαμβάνουν μέρος σε δραστηριότητες που αποσκοπούν να ανανεώσουν τον ενθουσιασμό τους για τη ζωή και να είναι στο σπίτι τους το βράδυ», λέει ο Δρ Lafferman.

Πολλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι η κλινική κατάθλιψη και άλλες ψυχικές παθήσεις είναι ιάσιμες. Μερικά από τα συμπτώματα είναι να αναζητήσουν μια αλλαγή στην προσωπικότητα, μία μείωση της μνήμης, απομόνωση από τους φίλους και την οικογένεια, τα υπερβολικά αισθήματα ενοχής ή απελπισίας, συχνά κλάμα, διαταραχές ύπνου, ανεξήγητες φυσικές ασθένειες, απώλεια της λειτουργίας τους, αλλαγές στην όρεξη, απώλεια ενδιαφέροντος στην προσωπική υγιεινή, ευερεθιστότητα, και άγχος.

Ωστόσο, ο Δρ Lafferman συμβουλεύει, «Πριν διαλέξετε σε ένα αγαπημένο σας πρόσωπο οποιοδήποτε πρόγραμμα παρακολούθησης ή θεραπείας, προσπαθήστε να επισκεφθείτε τον χώρο, για να δείτε με τα μάτια σας, τι κάνει και πώς δουλεύει το πρόγραμμα. Αν σας αρέσει η εποπτεία των αναγκών ενός ηλικιωμένου, θυμηθείτε ότι η αξιοπρέπεια του ατόμου θα πρέπει να πάντα διατηρείτε σε υψηλά επίπεδα. Επιπλέον, ελέγξτε αν υπάρχουν ιατρικοί επαγγελματίες στο χώρο της φιλοξενίας, και εάν υπάρχουν διαφορετικές θεραπείες για να τους απασχολήσουν δημιουργικά.»

Θυμηθείτε ότι όταν ένα αγαπημένο σας πρόσωπο αντιμετωπίζει συναισθηματικά προβλήματα, μπορεί επίσης να επηρεάσει ολόκληρη την οικογένεια και τους φροντιστές του. Ένα διάλειμμα κατά τη διάρκεια της ημέρας, είναι επίσης πολύ σημαντικός παράγοντας επιλογής.

Πηγή: LifeBridge Health

Διαβάστε περισσότερα » Διαβάστε περισσότερα...

Το πρόγραμμα «Φροντί-ΖΩ» για την Τρίτη Ηλικία

Το πρόγραμμα «Φροντί-ΖΩ» αποτελεί εναλλακτική προσέγγιση στην φροντίδα του ηλικιωμένου.

Σύμφωνα μ' αυτό το  πρόγραμμα ο ηλικιωμένος φροντίζεται στην κοινότητα, κοντά στο οικείο του περιβάλλον, ελαχιστοποιώντας έτσι την πιθανότητα κοινωνικού του αποκλεισμού με την τυχών εισαγωγή του σε ίδρυμα, όταν δεν υπάρχει οικογένεια ή αυτή πάψει να ενδιαφέρεται.

Σκοπός του προγράμματος

Σκοπός του προγράμματος είναι η παροχή εξειδικευμένων υπηρεσιών, η παραμονή των ηλικιωμένων στο φυσικό και κοινωνικό τους περιβάλλον, η διατήρηση της συνοχής της οικογένειας του ηλικιωμένου και η βελτίωση της ποιότητας ζωής του.

Σε ποιους απευθύνεται

Το πρόγραμμα «Φροντί-ΖΩ» για την Τρίτη Ηλικία απευθύνεται σε:

1. Μοναχικά ηλικιωμένα άτομα.
2. Ηλικιωμένους που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν πλήρως και χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα (κινητικά προβλήματα, γεροντική άνοια, μειωμένη όραση, μελαγχολία κ.α.).
3. Ηλικιωμένα άτομα χωρίς επαρκείς οικονομικούς πόρους, που το εισόδημα τους δεν τους επιτρέπει να εξασφαλίσουν τις υπηρεσίες που έχουν ανάγκη.

Προσωπικό που απασχολείται είναι:

1. Κοινωνική Λειτουργός
2. Νοσηλεύτρια
3. Οικογενειακή Βοηθός

Παρεχόμενες Υπηρεσίες

Κοινωνικός Λειτουργός

1. Πλήρης καταγραφή και μελέτη των αναγκών των ηλικιωμένων που ζουν στο σπίτι.
2. Παροχή συμβουλευτικής και ψυχολογικής στήριξης σε θέματα που απασχολούν τον ηλικιωμένο.
3. Πληροφορίες για τα δικαιώματα και ενημέρωση των εξυπηρετούμενων (για ασφαλιστικά θέματα, συνταξιοδοτικά , προνοιακά κ.α.) από Κοινωνικό Λειτουργό.
4. Συνεργασία με άλλους φορείς (Κ.Φ.Υ. , Κοινωνική Πρόνοια, Νοσοκομείο, ΙΚΑ, ΤΕΒΕ, ΟΓΑ, Ερυθρός Σταυρός κ.α.).

Νοσηλεύτρια

1. Παροχή πρωτοβάθμιας νοσηλευτικής φροντίδας και συμβουλευτική σε θέματα υγείας του ηλικιωμένου από εξειδικευμένη νοσηλεύτρια. Η Νοσηλευτική φροντίδα αφορά την μέτρηση της αρτηριακής πίεσης, σφυγμών , έλεγχος σακχάρου του αίματος, αλλαγή και τοποθέτηση ουροκαθετήρα, αιμοληψίες και μεταφορά αίματος και ούρων στο Νοσοκομείο.
2. Καταγραφή της φαρμακευτικής αγωγής του ηλικιωμένου και παρακολούθηση τήρησης της σωστής λήψης αυτών.
3. Εκπαίδευση των ηλικιωμένων και της οικογένειας όταν υπάρχουν προβλήματα σακχαρώδη διαβήτη ή υψηλής πίεσης κ.α.
4. Συνταγογραφία, περιποίηση κατακλύσεων, συνοδεία του ηλικιωμένου στο γιατρό, ενεσοθεραπεία κ.α.

Οικογενειακή Βοηθός

1. Καθαριότητα του σπιτιού, βοήθεια στην ατομική υγιεινή και φροντίδα του ηλικιωμένου.
2. Ελαφρύ μαγείρεμα, πληρωμή λογαριασμών, διάφορα ψώνια, αγορά φαρμάκων.
3. Συντροφιά στον ηλικιωμένο, συζήτηση μαζί του, συντροφιά στον ασθενή ηλικιωμένο που νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο.

Διαβάστε περισσότερα » Διαβάστε περισσότερα...

Ποίος είναι ο ρόλος της οικογένειας σε όλη τη διαδικασία της φροντίδας στο σπίτι;

Η νοσηλευτική φροντίδα δεν αποτελεί πια κάτι που προσφέρεται αποκλειστικά από τον νοσηλευτή στα άτομα και την οικογένεια, αλλά κάτι που οργανώνεται και διεκπεραιώνεται σε συνεργασία με την οικογένεια. Οι απόψεις και τα αισθήματα της οικογένειας επομένως αποτελούν τη βάση όπου στηρίζεται το πρόγραμμα φροντίδας. Αποτελούν τον σκελετό γύρω από τον οποίο περιστρέφεται ο προγραμματισμός της νοσηλευτικής παρέμβασης2.
Μερικές φορές όμως το άτομα αισθάνεται μειονεκτικά προς τους άλλους λόγω του προβλήματος υγείας που τον απασχολεί Αυτό ίσως δημιουργήσει προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ ατόμου/ οικογένειας/ νοσηλευτή.

Για την εξασφάλιση σωστής διαπροσωπικής σχέσης ατόμου/ οικογένειας/ νοσηλευτή απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί το να αισθάνεται το άτομο ότι είναι αποδεκτό όπως είναι, και να αντιμετωπίζεται σαν ίσος προς ίσον. Αυτό αποτελεί το κλειδί για την αποδοτική συνεργασία νοσηλευτή- ατόμου- και την επιτυχημένη επίσκεψη στο σπίτι2 .
Όταν ο νοσηλευτής επισκεφτεί την οικογένεια στο σπίτι, αρχίζει ένα στάδιο αξιολόγησής της το οποίο βοηθά στη σωστό προγραμματισμό των επόμενων επισκέψεων.

Η οικογένεια αποτελεί ουσιαστικό πυρήνα της νοσηλείας στο σπίτι. Ο όρος οικογένεια εδώ χρησιμοποιείται με πολύ ευρεία έννοια και περιλαμβάνει κάθε άτομο που αναλαμβάνει να βοηθήσει στη φροντίδα του ατόμου στο σπίτι. Στα καθήκοντα του ατόμου αυτού περιλαμβάνεται η επίβλεψη και η βοήθεια προς το άρρωστο άτομο, η υποστήριξή του σε κάθε νοσηλεία, όπως ατομική περιποίηση και καθαριότητα, διατροφή, λήψη φαρμάκων, κινητοποίηση του ατόμου και σε κάθε δραστηριότητα που συντελεί στην βελτίωση της υγείας του. Το άτομο αυτό στον χώρο της οικογένειας είναι πολύτιμο, διότι εξασφαλίζει την συνέχεια της φροντίδας στα μεσοδιαστήματα μεταξύ των επισκέψεων των ειδικών επιστημόνων ( νοσηλευτών, γιατρών, φυσιοθεραπευτών, κλπ.) 2.
Για την εκτίμηση της αποδοτικότητας αυτών των υπηρεσιών πρέπει να λαμβάνονται
υπόψη τουλάχιστον τρία κριτήρια:
- Το οικονομικό όφελος που προκύπτει από τη νοσηλεία ασθενών στο σπίτι σε σχέση
με το νοσοκομείο.
- Η ποιότητα ζωής των ασθενών στο σπίτι και ειδικότερα εάν οι υπηρεσίες
νοσηλείας στο σπίτι μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα προβλήματα που
προκύπτουν.
-Η διαφορά επιβίωσης μεταξύ σπιτιού και νοσοκομείου 1,20.

-ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ.

Πέρα από τα αναμφισβήτητα πλεονεκτήματα που έχουν τα προγράμματα νοσηλείας στο σπίτι, υπάρχουν και ορισμένα μειονεκτήματα που πρέπει να λάβουμε υπόψη. Μερικά από αυτά είναι:
- Είναι λιγότερο αποτελεσματική για το νοσηλευτή από το να εργάζεται με ομάδες ή
να βλέπει πολλά άτομα σε μια μονάδα βραχείας νοσηλείας.
- Ο χρόνος μετακίνησης μπορεί να είναι αρκετός ή και οικονομικά ασύμφορος.
- Ίσως είναι δύσκολο να ελεγχθούν αποσπάσεις της προσοχής από ζωηρά παιδιά ή
τηλεόραση.
- Τα άτομα μπορεί να φοβούνται με την οικειότητα που αποκτάται στις επισκέψεις
στο σπίτι.
- Μπορεί επίσης να τεθεί ως ζήτημα και η ασφάλεια του νοσηλευτή-τριας κατά την
επίσκεψη σ' ένα άγνωστο περιβάλλον 1,21.

Διαβάστε περισσότερα » Διαβάστε περισσότερα...

Υποχρεώσεις - Δικαιώματα των ασθενών που νοσηλεύονται κατ' οίκον

Οι ασθενείς που λαμβάνουν κατ 'οίκον υπηρεσίες καθώς και οι επαγγελματίες που παρέχουν τις υπηρεσίες αυτές έχουν ορισμένα βασικά δικαιώματα φέρουν όμως και συγκεκριμένες ευθύνες.
Ο ασθενής έχει τον έλεγχο στο σπίτι μιας πολύπλευρης υγειονομικής περίθαλψης. Μαζί, όμως, με τον έλεγχο αυτό προκύπτουν και ταυτόχρονες ευθύνες, οι οποίες θα πρέπει να πληρούνται ώστε ο ασθενής να απολαμβάνει το επιθυμητό επίπεδο παροχής υγειονομικής περίθαλψης.

Τα δικαιώματα του ασθενούς

Να αντιμετωπίζεται με αξιοπρέπεια και ενδιαφέρον, σεβασμό, και έγκαιρη προσοχή στις ανάγκες του.
Να αντιμετωπίζεται με σεβασμό η περιουσία του / της.
Να απολαμβάνει του εμπιστευτικό χαρακτήρα όλων των πληροφοριών που συνδέονται με την κατάσταση της υγειονομικής του περίθαλψης σύμφωνα με τους απαιτούμενους κανονισμούς.
Να είναι πλήρως ενημερωμένος για τη φροντίδα και τη θεραπεία που πρόκειται να του παρασχεθεί από τον Ιατρό και τους υπόλοιπους επαγγελματίες υγείας, για το πόσο θα κοστίσει, με ποιο τρόπο θα διευθετηθεί η οικονομική εκκρεμότητα και για το αν ο ασθενής είναι υπόχρεος έναντι οποιαδήποτε οικονομικής οφειλής.
Να συζητά τα οφέλη, τους κινδύνους και το κόστος κατάλληλων εναλλακτικών μεθόδων θεραπείας.
Να λαμβάνει καθοδήγηση από τον Ιατρό του/της όσον αφορά την προτεινόμενη μέθοδο θεραπείας που ακολουθείται.
Να πληροφορείται των διαφορετικών απόψεων που ενδεχομένως οι Ιατροί μπορεί να έχουν και να έχει το δικαίωμα να λαμβάνει ανεξάρτητες επαγγελματικές απόψεις.
Να έχει ελευθερία επιλογής στους επαγγελματίες παροχής υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης, να λαμβάνει φροντίδα από επαγγελματικά ικανό και καταρτισμένο προσωπικό, καθώς και να γνωρίζει τα ονόματα και τις αρμοδιότητες των ατόμων που παρέχουν την φροντίδα αυτή.
Να δέχεται ή να αρνείται τη θεραπεία ή τις μεθόδους υγειονομικής περίθαλψης που συνιστώνται από τον γιατρό, και να ενημερώνεται για τις συνέπειες των δράσεων αυτών.
Να συμμετέχει ενεργά στο σχεδιασμό ενός πλάνου φροντίδας, και να βοηθά στην αναπροσαρμογή του σύμφωνα με τις ανάγκες.
Να λαμβάνει εκπαίδευση για όλες τις πτυχές της αυτοφροντίδας.
Να βιώνει τη συνέχεια στις παρεχόμενες υπηρεσίες κατ’ οίκον φροντίδας.
Να ενημερώνεται από την εταιρεία κατ’οικον φροντίδας για ενδεχόμενο πρόωρο τερματισμό των παρεχόμενων υπηρεσιών και να πληροφορείται για το που θα απευθυνθεί στη συνέχεια.
Να έχει την ελευθερία να κάνει ένα παράπονο ή να προτείνει αλλαγές στις υπηρεσίες, ή στην πολιτική της εταιρείας και να γνωρίζει τον τρόπο που θα το πράξει.
Να ασκεί τα δικαιώματά του ως ασθενής της Εταιρείας Κατ’ Οίκον Φροντίδας.
Να παραπονείται σχετικά με τη θεραπεία ή την περίθαλψη που παραλείπει να είναι ολοκληρωμένη, ή όσον αφορά την έλλειψη σεβασμού από οποιονδήποτε παρέχει τις υπηρεσίες αυτές.
Να ενημερώνεται εκ των προτέρων για τις μεθόδους φροντίδας που πρόκειται να εφαρμοστούν , καθώς και για τις αλλαγές που ενδεχόμενα προκύψουν.
Να απολαμβάνει του εμπιστευτικού χαρακτήρα του αρχείου κλινικών στοιχείων που τηρεί η Εταιρεία Κατ’ Οίκον Φροντίδας.
Να ενημερώνεται εκ των προτέρων σχετικά με την πληρωμή-τι θα πρέπει να επιστραφεί από το ασφαλιστικό του ταμείο ή από άλλες πηγές, και τι μπορεί να απαιτηθεί από τον ασθενή.
Οι υποχρεώσεις του ασθενούς

Να παραμένει υπό τη φροντίδα ενός γενικού ιατρού ή παθολόγου εκπαιδευμένοι στην κατ’οίκον νοσηλεία, ενώ λαμβάνει υπηρεσίες φροντίδας στο σπίτι.
Να ενημερώνεται η ομάδα κατ 'οίκον φροντίδας για τυχόν αλλαγές στα γιατρούς που εμπλέκονται στη φροντίδα του ασθενούς.
Να παρέχει στον γιατρό και στην εταιρεία ένα πλήρες και ακριβές ιατρικό ιστορικό.
Να παρέχει στον γιατρό και στην εταιρεία όλες τις ζητούμενες πληροφορίες για ασφαλιστικά και χρηματοοικονομικά ζητήματα.
Να υπογράφει τις απαιτούμενες συναινέσεις και οικονομικούς διακανονισμούς ανάλογα με το είδος ασφάλισης.
Να προσφέρει ένα ασφαλές περιβάλλον κατοικίας στο οποίο παρέχεται η υγειονομική περίθαλψη και να επιτρέπει όλες τις αναγκαίες αλλαγές στο περιβάλλον αυτό.
Να συνεργάζεται με τον γιατρούς και το προσωπικό της υπηρεσίας καθώς και τους υπόλοιπους που συμμετέχουν στη κατ’ οίκον φροντίδα του όπως ορίζει η προσυμφωνημένη θεραπεία.
Να αποδέχεται την ευθύνη για την άρνηση της θεραπείας.
Να αντιμετωπίζει τον γιατρό και τους υπόλοιπους επαγγελματίες υγείας με σεβασμό και ενδιαφέρον.
Να ενημερώνει το γιατρό ή τον υπεύθυνο της εταιρείας για οποιαδήποτε δυσαρέσκεια ή ανησυχία σχετικά με την παρεχόμενη περίθαλψη.
Να ενημερώνει το θεράποντα ιατρό ή την εταιρεία για τα ιατρικά ραντεβού, τις νοσηλείες, τις ενδεχόμενες αλλαγές στην κατοικία διαμονής και για οποιοδήποτε λόγο για τον οποίο ο ασθενής δεν θα είναι σπίτι για την προγραμματισμένη ιατρική επίσκεψη.

Διαβάστε περισσότερα » Διαβάστε περισσότερα...

Υποστηρικτική – Παρηγορητική Φροντίδα στο σπίτι

Τι είναι η νοσοκομειακή περίθαλψη στο σπίτι;

Η υποστηρικτική – παρηγορητική φροντίδα στο σπίτι εκφράζει ό,τι πιο αξιοπρεπές και ιδανικό οφείλει να προσφέρει η Ιατρική στον άνθρωπο. Eίναι η Ιατρική που κάποιες φορές θεραπεύει, πάντα ανακουφίζει και διαρκώς υποστηρίζει τον ασθενή, μέχρι το τέλος της ζωής του.

Ορισμός
H Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) ορίζει την κατ’ οίκον Νοσηλεία, ως την Παροχή Υγείας στο σπίτι από φροντιστές, επαγγελματίες υγείας, και μη, με σκοπό την προαγωγή, αποκατάσταση και διατήρηση της υγείας, λειτουργικότητας και ευεξίας του ατόμου. Περιλαμβάνει επίσης τη φροντίδα για αξιοπρεπή θάνατο. Την ταξινομεί σε Προληπτική, Θεραπείας-Αποκατάστασης, Χρονίως Πασχόντων και Ανακουφιστική – Παρηγορητική.
Η Ανακουφιστική Παρηγορητική Φροντίδα απευθύνεται σε ασθενείς, κυρίως καρκινοπαθείς, κάθε σταδίου, αλλά και σε ασθενείς με χρόνια νεφρική, αναπνευστική και καρδιακή ανεπάρκεια, πρόσφατα χειρουργημένους, ασθενείς με έλκη, στομίες και κατακλίσεις, σακχαρώδη διαβήτη, χρόνιο ψυχολογικό ή νευρολογικό νόσημα, ηλικιωμένους και με αναπηρία, ΑΕΕ & ΑΙDS. Τελευταία απευθύνεται και
σε καρκινοπαθή παιδιά τελικού σταδίου.
Η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α., ως επιστημονική εταιρεία, οφείλει να εκθέσει τις βασικές αρχές και αξίες, που πρέπει να διέπουν τη λειτουργία της Κατ’Οίκον Νοσηλείας. Επειδή όμως, το πεδίο ασθενών είναι ευρύ, θα περιοριστεί στην Κατ’Οίκον Νοσηλεία Καρκινοπαθών ασθενών, που αποτελούν άλλωστε και το μεγαλύτερο ποσοστό (80%) ατόμων, που πραγματικά την έχουν ανάγκη.
Γενικό πλαίσιο
Προκειμένου να γίνει καθημερινότητα η «άριστη φροντίδα» ασθενών με πτωχή πρόγνωση, θα πρέπει κατά τη χάραξη στρατηγικής υγείας, να συνυπολογιστούν, τόσο οι ανάγκες και επιθυμίες του ασθενούς (καταναλωτή), όσο και οι δυνατότητες του δεδομένου συστήματος Υγείας.
Οι ασθενείς επιθυμούν να αντιμετωπίζονται:
• Με αξιοπρέπεια και σεβασμό, σαν συγκεκριμένα άτομα
• Να έχουν εμπιστοσύνη στο σύστημα Υγείας και να υπολογίζουν σ’αυτό
• Να τους εξασφαλίζεται σωστή πληροφόρηση (ασθένεια – παροχές)
• Να τους εξασφαλίζονται πολλές επιλογές φροντίδας, αλλά και η δυνατότητα επιλογής
• Να αντιμετωπίζονται παράλληλα, όλες οι διαστάσεις και επιπτώσεις της νόσου και θεραπείας (σωματικές, πνευματικές, ψυχικές, κοινωνικές)
• Να τους εξασφαλίζεται συνέχεια στη θεραπεία και φροντίδα
Το σύστημα Υγείας ακόμη και όταν δεν μπορεί να εξασφαλίσει ίαση θα πρέπει να παρέχει:
• Καλή ιατρική φροντίδα, με διαγνωστικές και θεραπευτικές παρεμβάσεις, που να βασίζονται σε ενδείξεις και σε αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα και να μην επιταχύνουν την εξέλιξη της νόσου
• Να εξασφαλίζει δομές (Παρηγορητική Φροντίδα στο Νοσοκομείο, Φροντίδα Ξενώνα, Κατ’Οίκον Νοσηλεία, Επείγοντα)
• Να εξασφαλίζει διαχρονική φροντίδα, σε όλες τις δομές και βαθμίδες περίθαλψης
• Να εξασφαλίζει συνεργασία όλων των εμπλεκομένων στην φροντίδα του ασθενούς (δουλειά ομάδας)
• Να υπάρχει δυνατότητα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων
• Να παρέχει πληροφόρηση και συμβουλευτική υποστήριξη
• Να παρέχει προγράμματα εκπαίδευσης
• Να αξιοποιεί κάθε προσφορά εκτός του συστήματος Υγείας και να την εντάσσει στην υπηρεσία του ασθενούς (εθελοντισμός, Εκκλησία, Τοπική Αυτοδιοίκηση, δωρητές κ.ά.)
Η Μεθοδολογία που θα πρέπει να ακολουθείται, για την υλοποίηση όσων αναφέρθηκαν, συνοψίζεται στον άξονα: ορίζω τον πληθυσμό – εκτιμώ τις ανάγκες – προγραμματίζω – συνεργάζομαι – επανελέγχω- επαναπροσδιορίζω.
Κατ’Οίκον Νοσηλεία: παράμετροι επιλογής
Το 50 – 75% των ασθενών με καρκίνο επιθυμούν την νοσηλεία στο σπίτι. Πλησιάζοντας όμως το τέλος, ασθενείς και συγγενείς επιθυμούν τη νοσηλεία σε νοσοκομείο ή ξενώνα. Εκφράζουν έτσι την ανασφάλεια που αισθάνονται πριν το τέλος, καθώς και την έλλειψη εμπιστοσύνης στην παροχή Κατ’Οίκον Νοσηλείας, η οποία στη χώρα μας άλλωστε, δεν έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερα, δεδομένου ότι δεν έχει γίνει ακόμη αντιληπτή από την πολιτεία, η μεγάλη της συμβολή στη Φροντίδα.
Στη διάρκεια του τελευταίου χρόνου της ζωής τους οι ανάγκες και απόψεις ασθενών και συγγενών, σύμφωνα με διεθνείς στατιστικές, μεταβάλονται, οι δε επιθυμίες των ασθενών είναι δύσκολο να καταγραφούν. Ωστόσο μετά από έρευνα έχουν καταγραφεί οι παράμετροι που επηρεάζουν την απόφαση των ασθενών για Κατ’Οίκον Νοσηλεία.
Αυτές είναι
• Ο βαθμός οργάνωσης και ποιότητας Κατ’Οίκον Νοσηλείας
• Το κόστος (εάν δεν καλύπτεται από ασφαλιστικό φορέα)
• Φύλο (γυναίκες>), ηλικία (νέοι>)
• Οικογενειακή κατάσταση (παντρεμένοι>), κοινωνικοοικονομικό status (πλούσιοι<) • Εθνικότητα, θρήσκευμα (δυτικές κοινωνίες <) • Βαθμός ελέγχου συμπτωμάτων πόνου • Υποκείμενη παθολογία • Χρονική απόσταση από το τέλος (>8μήνες)
• Άγχος στο περιβάλλον του ασθενούς
• Επάρκεια οικογενειακού γιατρού – πρωτοβάθμιας περίθαλψης
• Διαθεσιμότητα, επάρκεια νοσηλευτών
• Επάρκεια υλικοτεχνικής υποδομής στο σπίτι
Βασικές αρχές
Οι βασικές αρχές που πρέπει να διέπουν την Κατ’Οίκον Νοσηλεία είναι:
• Εκπαίδευση της ομάδας (γιατρός – νοσηλευτής – ασθενής – συγγενείς)
• Καθορισμός πληθυσμού προς εξυπηρέτηση από άποψη παθολογίας (είδος – στάδιο νόσου), από άποψη γεωγραφικής κατανομής (ασθενείς συγκεκριμένου νοσοκομείου – συγκεκριμένου Κέντρου Πόνου – Παρηγορητικής Φροντίδας - κάτοικοι μιας περιοχής)
• Καθορισμός υπευθύνων (ρόλος και αρμοδιότητες)
• Καθορισμός (α) ιατρικών – νοσηλευτικών πράξεων (β)κριτηρίων μετακίνησης- διακομιδής (σε νοσοκομειακά επείγοντα, μονάδα Πόνου – Παρηγορητικής Φροντίδας, νοσοκομειακή κλινική κλπ) (γ) κριτήρια χορήγησης τελικής καταστολής (δ) κριτήρια διακοπής θεραπείας, σίτισης, ενυδάτωσης (Do not Resusitate (DNR) στάδιο)
• Διακίνηση πληροφορίας σχετικής με τον ασθενή (θεράπων – οικογενειακός γιατρός ή γιατρός Κατ’Οίκον Νοσηλείας – ασθενής, οικογένεια και ανάστροφα) μέσω κάρτας ασθενούς – κάρτας αναφοράς – ημερολόγιο ασθενούς – οικογένειας – ερωτηματολόγια κ.ά.
• Οργάνωση κέντρου (σταθμός) διανομής προσωπικού
– αναφοράς της πληροφορίας (χώρος – τηλ/κή γραμμή – Η/Υ)
• Διαθεσιμότητα φαρμάκων (α) kit Κατ’Οίκον Νοσηλείας (β) κατάλογος φαρμακείων 24ωρου (γ) απόθεμα φαρμάκων – φύλαξη
• Διαθεσιμότητα συσκευών χορήγησης φαρμάκων, άνεσης στο σπίτι
• Δίκτυο ψυχοκοινωνικής υποστήριξης (ψυχολόγος – κοινωνικός λειτουργός)
• Ειδική φροντίδα (φυσιοθεραπεία, βελονισμός, massage κ.ά)
• Μεταφορά (εξασφάλιση αυτοκινήτου, εξοπλισμού, ασφάλεια)
• Προγραμματισμός: αποφυγή κρίσεων (proactive) – διαχείριση κρίσεων (reactive)
• Χρόνος: 24ωρη νοσηλευτική κάλυψη – ιατρική συμβουλή – αντικατάσταση ανάπαυλας
• Αξιοποίηση εθελοντών (κριτήρια, εκπαίδευση, όρια)
• Ενημέρωση κοινού
• Έλεγχος ποιότητας – απόδοσης (6μηνος απολογισμός– καταγραφή προβλημάτων – στατιστική -επαναπροσδιορισμός στόχων κ.ά.)
Προτάσεις – Μοντέλα
Η τεράστια αύξηση του κόστους της νοσηλευτικής περίθαλψης, η ανάγκη αναβαθμισμένων υπηρεσιών Υγείας και η σημαντική αλλαγή της κοινωνικής δομής, επέβαλαν τις τελευταίες δεκαετίες, την αναζήτηση εναλλακτικών μεθόδων φροντίδας.Οι υπηρεσίες Κατ’Οίκον Νοσηλείας, αποτελούν μια απάντηση στις παραπάνω διαπιστώσεις, εξασφαλίζοντας, αφενός, ελάττωση του κόστους (1/5 του νοσοκομειακού κόστους στην περίθαλψη), αφετέρου, αύξηση της ικανοποίησης του ασθενούς και της οικογενείας του, λόγω της ανθρωποκεντρικής φιλοσοφίας που τις διέπει.
Στις διάφορες χώρες του Δυτικού κόσμου η χρηματοδότηση της Κατ’Οίκον Νοσηλείας γίνεται από κλάσμα του προϋπολογισμού για την Υγεία και σε μεγάλο βαθμό από χορηγίες – δωρεές και οικονομική προσφορά της Εκκλησίας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η Κατ’Οίκον Νοσηλεία πληρώνεται από τους καταναλωτές (ασθενείς) ή τον εργοδότη, οι οποίοι εν συνεχεία αποζημιώνονται από τον ασφαλιστικό φορέα (κρατικό ή ιδιωτικό).
Αυτό προϋποθέτει την κοστολόγιση των πράξεων της Κατ’Οίκον Νοσηλείας καθώς και την αναγνώρισή της ως μοντέλο παροχής υγείας.
Στη χώρα μας υπάρχει νομικό πλαίσιο για τη λειτουργία τέτοιων υπηρεσιών:
Η νομολογία περιλαμβάνει:
• Νόμος 2071/’92 άρθρο 28,29,30
• Νόμος 2519/’97 άρθρο 21
• Νόμος 2899/’01 παρ.3 άρθρο 1
• Νόμος 3106/’03 παρ Β2 άρθρο 7
• ΦΕΚ 323/’04
• ΦΕΚ 213/’05
• 5ος άξονας δράσης (δράση 4), Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τον Καρκίνο (2008-2012) (διαδικασία υποβολής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο για έγκριση σε εξέλιξη)
Παρόλα αυτά η Κατ’Οίκον Νοσηλεία δεν έχει αναπτυχθεί.
Σήμερα λειτουργούν θεσμοθετημένα, στα πλαίσια του Εθνικού Συστήματος Υγείας, υπηρεσίες Κατ’Οίκον Νοσηλείας
• Νοσοκομείο Μεταξά (’79)
• Νοσοκομείο Αγ. Αναργύρων (’86)
• Νοσοκομείο Δράμας (’90)
• ΕΕΣ (’90)
• Κέντρο Υγείας Κυνουρίας - Αργολίδος
• Αγροτικό Ιατρείο Αγ. Θεοδώρων – Κόρινθος
• Εθελοντικά, Αρεταίειο Νοσοκομείο – Πρωτοβουλία Κέντρου Πόνου και Παρηγορητικής Φροντίδας Α’ Αναισθησιολογικής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών (’94-08)
Στα πλαίσια της ιδιωτικής πρωτοβουλίας υπάρχουν πλέον, πολλές ανάλογες υπηρεσίες, οι οποίες καλύπτονται από τον ατομικό οικονομικό προϋπολογισμό, επιβαρύνοντας τους ήδη ασφαλισμένους, σε κάποιο ασφαλιστικό φορέα,ασθενείς


3ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ ΚΑΙ ΜΗ ΑΣΘΕΝΩΝ

Υπεύθυνος για το άρθρο εκ μέρους της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α:
Ε. Αλεξοπούλου – Βραχνού, μέλος του Δ.Σ.

Διαβάστε περισσότερα » Διαβάστε περισσότερα...

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ

Τι είναι το πρόγραμμα ΚΑΤΟΙΚΟΝ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ δείτε όλα τα δικαιολογητικά τους δικαιούχους και την διαδικασία για να ενταχθεί κάποιος στο πρόγραμμα.

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις της υποππαραγράφου 4 της παραγράφου Β του άρθρου 138 του ν.4052/2012 (Α 41),
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ) 19757
2. Τις διατάξεις του άρθρου 90 του π.δ/τος 63/2005(Α, 98) «Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά Όργανα»,
3. Τις διατάξεις του π.δ/τος 110/2011 (Α΄, 243) «Διορισμός Αντιπροέδρων της Κυβέρνησης, Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών»,
4. Την προτεραιότητα ενίσχυσης των ηλικιωμένων και ανάπηρων συνταξιούχων για την κάλυψη αναγκών κατ’ οίκον φροντίδας και την αποφυγή του κοινωνικού αποκλεισμού,
5. Το γεγονός ότι από τις διατάξεις της απόφασης αυτής δεν προκαλείται επιπλέον επιβάρυνση του Κρατικού Προϋπολογισμού ούτε του Προϋπολογισμού του
ΙΚΑ−ΕΤΑΜ, αποφασίζει: Για την υλοποίηση του Προγράμματος «κατ’ οίκον
φροντίδας Συνταξιούχων», κατ’ εφαρμογή του Άρθρου 138 παρ. Β του Ν. 4052/2012 ορίζει με την παρούσα τα κριτήρια και τη διαδικασία υπαγωγής ωφελουμένων στο πρόγραμμα, σκοπός του οποίου είναι η κατοχύρωση συνθηκών αξιοπρεπούς και αυτόνομης διαβίωσης των ηλικιωμένων και των αναπήρων συνταξιούχων στην κατοικία τους, ώστε να προληφθούν καταστάσεις κοινωνικού αποκλεισμού και να αποφευχθεί η παραπομπή τους
σε δομές κλειστής φροντίδας. Το πρόγραμμα υλοποιείται από δομές / επιχειρήσεις Κοινωνικής Φροντίδας,εφεξής «Πάροχοι», όπως ορίζονται στο Άρθρο 138 παρ. Β υποπαράγραφος 7 του ν. 4052/2012.


Άρθρο 1 Κριτήρια υπαγωγής στο πρόγραμμα κατ’ οίκον φροντίδας συνταξιούχων
Δικαιούχοι είναι συνταξιούχοι λόγω γήρατος, αναπηρίας ή θανάτου φορέων κύριας ασφάλισης αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, του ΝΑΤ, του Δημοσίου καθώς και συνταξιούχοι ανασφάλιστοι υπερήλικες του ΟΓΑ, οι οποίοι αντιμετωπίζουν πρόσκαιρα ή μόνιμα προβλήματα υγείας ή αναπηρίας και πληρούν σωρευτικά τα κάτωθι αναφερόμενα κριτήρια επιλογής. Κριτήρια επιλογής ωφελούμενων:
α) Να έχουν συμπληρώσει τουλάχιστον το 78o έτος της ηλικίας τους,
β) Να διαβιούν μόνοι τους ή με σύζυγο ή άλλο πρόσωπο που πληροί τις λοιπές προϋποθέσεις υπαγωγής στο πρόγραμμα,
γ) Το συνολικό ετήσιο ατομικό ή οικογενειακό εισόδημα να μην υπερβαίνει αυτό της χαμηλότερης εισοδηματικής κλίμακας που προβλέπεται, κάθε φορά, για την παροχή του ΕΚΑΣ,
δ) Η κατάσταση της υγείας τους, λόγω ασθένειας (χρόνιας ή πρόσκαιρης), να καθιστά αδύνατη την αυτοεξυπηρέτησή τους ή δυσχερή την κάλυψη των καθημερινών τους αναγκών,
ε) Δεν λαμβάνουν επίδομα απολύτου αναπηρίας, ή εξωϊδρυματικό επίδομα ή οποιοδήποτε άλλο επίδομα συμπαράστασης από τον ασφαλιστικό τους φορέα.
Τα ανωτέρω κριτήρια επιλογής ωφελουμένων στο πρόγραμμα αναθεωρούνται σύμφωνα με τους περιορισμούς του προϋπολογισμού του και με στόχο την
αποτελεσματικότερη κάλυψη των αναγκών των συνταξιούχων.
Δεν εντάσσονται στο πρόγραμμα συνταξιούχοι που πληρούν τα κριτήρια επιλογής αλλά διαβιούν σε μονάδες κλειστής φροντίδας του δημόσιου, ιδιωτικού ή εθελοντικού τομέα ή νοσηλεύονται σε νοσηλευτικές μονάδες του Εθνικού Συστήματος Υγείας ή του ιδιωτικού τομέα.
Άρθρο 2
Διαδικασία υπαγωγής ωφελούμενων στο πρόγραμμα
1. Ο ωφελούμενος υποβάλλει αίτηση η οποία συνοδεύεται από τα ακόλουθα δικαιολογητικά:
− Φωτοαντίγραφο ταυτότητας,
− Εκκαθαριστικό σημείωμα δήλωσης εισοδήματος του
προηγούμενου οικονομικού έτους ή υπεύθυνη δήλωση,
σε περίπτωση μη υποχρέωσης υποβολής δήλωσης εισοδήματος, από την οποία να προκύπτει το εισόδηματου ωφελούμενου,
− Βιβλιάριο Υγείας του οικείου ασφαλιστικού φορέα,
− Απόφαση συνταξιοδότησης ή εκκαθαριστικό πληρωμής Συντάξεων,
− Πιστοποιητικό αναπηρίας σε ισχύ,
− Υπεύθυνη δήλωση του ν.1599/85 στην οποία αναφέρει ότι διαβιοί μόνος του ή με σύζυγο ή άλλο πρόσωπο που πληροί τις λοιπές προϋποθέσεις υπαγωγής στο πρόγραμμα.
Η αρμόδια υπηρεσία του ΙΚΑ− ΕΤΑΜ ελέγχει την πληρότητα του φακέλου και εφόσον πληρούνται σωρευτικά τα ανωτέρω κριτήρια, εκδίδει απόφαση ένταξης στο πρόγραμμα, η οποία γνωστοποιείται στον ωφελούμενο. Επίσης στον ωφελούμενο γνωστοποιούνται με κάθε πρόσφορο τρόπο, οι συμβεβλημένοι με το ΙΚΑ –ΕΤΑΜ πάροχοι, που δραστηριοποιούνται στην περιοχή του.
2. Οι εγκριτικές αποφάσεις καταχωρούνται σε ηλεκτρονικό αρχείο που τηρεί η υπηρεσία του Ιδρύματος και περιλαμβάνει κατ’ ελάχιστο τα ακόλουθα στοιχεία: ονοματεπώνυμο και το πατρώνυμο του ωφελουμένου
− Α.Φ.Μ.
− τον αριθμό μητρώου κοινωνικής ασφάλισης του
ωφελούμενου
− φορέα συνταξιοδότησης και αριθμό μητρώου του
συνταξιούχου
3. Ο ωφελούμενος επιλέγει πάροχο με τον οποίο το ΙΚΑ – ΕΤΑΜ έχει συνάψει ειδική σύμβαση κατ’ εφαρμογή της υποπαραγράφου 7 της παραγράφου Β΄ του άρθρου 138 του ν.4052/2012(Α,41) στον οποίο προσκομίζει την εγκριτική απόφαση ένταξής του στο Πρόγραμμα. Ο πιστοποιημένος από το ΙΚΑ – ΕΤΑΜ πάροχος υποχρεούται να εγγράφει στο πρόγραμμα τον ωφελούμενο και να ενημερώνει άμεσα την υπηρεσία του ΙΚΑ − ΕΤΑΜ.
Σε περίπτωση αποχώρησης του ωφελούμενου από το πρόγραμμα, για οποιοδήποτε λόγο, ο πάροχος υποχρεούται να ενημερώσει άμεσα το ΙΚΑ − ΕΤΑΜ και να γνωστοποιήσει το λόγο αποχώρησης.
4. Οι συμβεβλημένοι πάροχοι υποβάλλουν, ηλεκτρονικά, ανά τρίμηνο τα στοιχεία των ωφελούμενων του προγράμματος, στους οποίους παρείχαν υπηρεσίες.
Οι αρμόδιες οικονομικές υπηρεσίες του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ μετά τον έλεγχο των απαιτούμενων δικαιολογητικών και την εκκαθάριση των σχετικών δαπανών προβαίνουν στην πληρωμή των παρόχων, σύμφωνα με τις κείμενεςδιατάξεις.
19758 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ)
Άρθρο 3
Διάρκεια του προγράμματος
Ο ωφελούμενος υποχρεούται στην αρχή κάθε έτους να προσκομίζει στο ΙΚΑ − ΕΤΑΜ τα απαραίτητα δικαιολογητικά από τα οποία προκύπτει ότι συνεχίζει να πληροί τις προϋποθέσεις και παραμένει δικαιούχος του προγράμματος.
Σε περίπτωση που κατά τη διάρκεια του έτους ο ωφελούμενος παύει να πληροί τα απαιτούμενα κριτήρια, οφείλει να το κοινοποιήσει στο ΙΚΑ − ΕΤΑΜ για να διακοπεί η συμμετοχή του στο πρόγραμμα. Σε περίπτωση θανάτου του ωφελούμενου, η διακοπή γίνεται αυτοδίκαια. Σε περίπτωση που ο πάροχος δεν τηρεί τους όρους της σύμβασής, ο κάθε ωφελούμενος έχει δικαίωμα να το καταγγείλει στο ΙΚΑ − ΕΤΑΜ, προκειμένου το Ίδρυμα, μετά από σχετικό έλεγχο, να προβαίνει στη διακοπή της σύμβασης με τον πάροχο. Η διαδικασία αυτή θα εξειδικευτεί στην απόφαση των Υπουργών Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Αλληλεγγύης και Οικονομικών της υποπαραγράφου 8 της παραγράφου Β΄ του άρθρου 138 του ν. 4052/2012 (Α΄ 41).
Άρθρο 4
Έναρξη εφαρμογής του προγράμματος
Η αρμόδια υπηρεσία του ΙΚΑ − ΕΤΑΜ υποχρεούται να ενημερώνει, με κάθε πρόσφορο μέσο, για τη νέα εφαρμογή του ολοκληρωμένου προγράμματος κατ’ οίκον φροντίδας συνταξιούχων, ήτοι υποστηρικτικών και νοσηλευτικών υπηρεσιών, να γνωστοποιεί τα κριτήρια επιλογής και τα απαιτούμενα δικαιολογητικά και να προσδιορίσει την υπηρεσία υποβολής των αιτήσεων, τον τρόπο και την διαδικασία εξέτασης των αιτήσεων και επιλογής των ωφελούμενων, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή του προγράμματος.
Άρθρο 5 Μεταβατικές διατάξεις
Κατά την αρχική εφαρμογή του προγράμματος, ωφελούμενοι είναι μόνο οι έχοντες αναπηρία ποσοστού 67% και άνω, και πληρούν σωρευτικά τα υπόλοιπα κριτήρια.»
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της
Κυβερνήσεως.
Αθήνα, 11 Απριλίου 2012
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΤΡΟΥΜΑΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα » Διαβάστε περισσότερα...

Νοσηλεία κατ’ οίκον – Σε ποιους απευθύνεται, τι κερδίζουμε

Όνειρο όλων των ασθενών είναι η επιστροφή στο σπίτι. To οικείο περιβάλλον, τα συγγενικά και φιλικά πρόσωπα στο πλευρό τους, ο δικός τους χώρος, όλα συνηγορούν σε αυτό. «Η κατ' οίκον νοσηλεία είναι μια επιλογή διακριτικής και άνετης νοσηλείας. Διευκολύνει την ανάρρωση σε οικείο περιβάλλον, μειώνει τις χρονοβόρες μετακινήσεις, εκπαιδεύει τους οικείους στη φροντίδα του ασθενούς, μειώνει τον κίνδυνο ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων και επανεισαγωγών στο νοσοκομείο, εξασφαλίζει τη συνεχή παρακολούθηση και την ενημέρωση του θεράποντος ιατρού και βελτιώνει την ψυχική διάθεση και την ποιότητα ζωής του ασθενούς».

«Η δυνατότητα ασφαλούς νοσηλείας σε περιβάλλον φιλικότερο του νοσοκομείου είναι ένα από τα πιο σημαντικά πλεονεκτήματα», σημειώνει ο κ. M. Σταθάτος, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Εξωνοσοκομειακής Φροντίδας και κατ' οίκον Νοσηλείας (ΕΛΛΕΚΟΝ), μιας επιστημονικής εταιρείας που προωθεί αυτή την ιδέα. «Παρατηρείται ακόμη ταχύτερη ψυχοκινητική ανάρρωση κυρίως ηλικιωμένων και χρονίως ασθενών, μειωμένη θνησιμότητα ασθενών με αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, μειωμένα ποσοστά κατάθλιψης και λιγότερες αρνητικές συνέπειες για την οικογένεια».



Έτσι, οι γιατροί και οι νοσηλευτές νιώθουν μεγαλύτερη ικανοποίηση και άνεση στη δουλειά τους, ενώ αναπτύσσεται μεγαλύτερο αίσθημα εμπιστοσύνης των ασθενών και των συγγενών προς αυτούς. Τα πλεονεκτήματα επιβεβαιώνονται και από τα στατιστικά στοιχεία. «Μελέτη σε 600 ασθενείς», έδειξε ότι από εκείνους που λάμβαναν υπηρεσίες κατ' οίκον νοσηλείας, μόνο το 12%χρειάστηκε να εισαχθεί στο νοσοκομείο.

Παρόμοια ευρήματα προκύπτουν και από πρόσφατη μελέτη σε περισσότερους από 9.000 ασθενείς, η οποία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η αύξηση στην παροχή υπηρεσιών νοσηλείας κατ' οίκον μειώνει την ανάγκη για εισαγωγή στο νοσοκομείο.

Σε ποιους απευθύνεται

Αιματολογικές εξετάσεις, περιποίηση τραυμάτων, καθετηριασμοί, ενέσεις, ενδοφλέβια χορήγηση ορού και φαρμάκων, είναι σι πιο συνηθισμένες υπηρεσίες που παρέχονται μέσα από τη νοσηλεία στο σπίτι. Υπάρχουν όμως και πολλές ακόμη δυνατότητες. Γι' αυτό και ο κατάλογος αυτών που θα μπορούσαν να τη ζητήσουν μοιάζει ατελείωτος.

Ο νοσηλευτής μπορεί να χρειαστεί να φροντίσει μια μητέρα που μόλις γέννησε, με το μωρό της, ένα άτομο με ψυχιατρικά προβλήματα αλλά και έναν νεαρό με σακχαρώδη διαβήτη που προσπαθεί να προσαρμοστεί (αυτός και η οικογένειά του) σε έναν νέο τρόπο ζωής. To μεγαλύτερο ποσοστό, πάντως, φαίνεται ότι είναι άρρωστοι που συνεχίζουν μια θεραπεία μετά τη νοσοκομειακή νοσηλεία, άνθρωποι που πάσχουν από καρκίνο, παροξύνσεις χρόνιας αναπνευστικής πνευμονοπάθειας ή καρδιακής ανεπάρκειας, παθήσεις του μυοσκελετικού, χρόνια νευρολογικά νοσήματα (άνοια, σκλήρυνση κατά πλάκας κ.λπ.). Δεν πρέπει να ξεχνάμε και ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό ηλικιωμένων με χρόνια νοσήματα και αναπηρίες, οι οποίοι συχνά δεν έχουν συγγενείς και χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα. Βέβαια, η μεταφορά στο σπίτι, πέρα από την απλή επιθυμία του ασθενούς, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, αυτοί μπορεί να είναι:

• Η ιατρική συγκατάθεση. Αυτή εξαρτάται από τις κλινικές ενδείξεις και τη διαγνωστική ικανότητατου γιατρού.

• Οργανωμένη υπηρεσία νοσηλείας. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η κατάλληλη οργανωτική υποδομή των υγειονομικών υπηρεσιών και η στελέχωση τους με το απαραίτητο προσωπικό (οικογενειακοί γιατροί, επισκέπτριες, νοσηλευτές, κοινωνικοί λειτουργοί κ.λπ.), ώστε να προσφέρεται στον άρρωστο η αναγκαία φροντίδα στο σπίτι και να του εξασφαλίζουν αίσθημα ασφάλειας.

• Η κατάσταση της κατοικίας.

• Η οικονομική δυνατότητα του ασθενούς και της οικογένειας του, σε σχέση με το ασφαλιστικό σύστημα.

• Η εκτίμηση της διάθεσης του πάσχοντος να αρχίσει ή να συνεχίσει σε ένα πρόγραμμα νοσηλείας στο σπίτι.

• Η εκτίμηση της διάθεσης των οικείων να προσαρμοστούν σε ένα νέο πρόγραμμα ζωής.

Πώς παρέχεται η νοσηλεία

Ο σύγχρονος τεχνολογικός εξοπλισμός είναι αυτός που έχει βοηθήσει σημαντικά το έργο της νοσηλείας κατ' οίκον. Ο ασθενής δεν είναι απαραίτητο να κάνει διαφορετική προετοιμασία για τις εξετάσεις που χρειάζεται απ' ό,τι αν πήγαινε σε κάποιο ιατρείο εκτός σπιτιού. Από εκεί και πέρα, βέβαια, η κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται ανάλογα. «Όπως σε κάθε εσωτερικό ασθενή νοσοκομείου, έτσι και σε κάθε κατ' οίκον νοσηλευόμενο ασθενή επιβάλλεται να παρακολουθούμε μια σειρά από παραμέτρους που αποτελούν κριτήρια για την ομαλή βελτίωση της υγείας του ή μπορεί να αποκαλύψουν πρώιμα σημάδια επιδείνωσης που πρέπει να αντιμετωπιστούν έγκαιρα»

Σημαντικό ρόλο σε όλες τις υπηρεσίες που παρέχονται έχει ο νοσηλευτής, ο οποίος διαχειρίζεται τη φροντίδα ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενούς. Ο γιατρός, βέβαια, είναι εκείνος που αποφασίζει και προτείνει τι χρειάζεται. Έτσι, εμπλέκεται είτε άμεσα με συχνές επισκέψεις στο σπίτι είτε έμμεσα με την εποπτεία του.

Νοσηλεία για τα παιδιά

Τα καρκινοπαθή παιδιά χρειάζονται φροντίδα, στοργή και, κυρίως, ψυχολογική στήριξη. Η νοσηλεία στο σπίτι, γι' αυτά, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής των παιδιών και των οικογενειών τους. Η νοσηλεία στο σπίτι περιλαμβάνει τη διενέργεια απλών ιατρικών πράξεων, όπως αιμοληψία, περιποίηση καθετήρα Hickman, χορήγηση υποδόριων ενέσεων κ.ά.

Επίσης, σημαντική είναι η μείωση του χρόνου αναμονής των παιδιών στα νοσοκομεία, γεγονός που τους προσφέρει ανακούφιση, ηρεμία και ξεκούραση. Εξάλλου, ο μικρότερος κίνδυνος έκθεσης των παιδιών σε μικρόβια στο δρόμο ή στους χώρους αναμονής των νοσοκομείων τα βοηθά να συνεχίσουν τη θεραπεία τους σταθερά και μέσα στο χρονοδιάγραμμα που προβλέπει το πρωτόκολλο θεραπείας.

Υποχρεώσεις και δικαιώματα

Η νοσηλεία στο σπίτι βασίζεται στην εμπιστοσύνη και τη σωστή φροντίδα από τον γιατρό ή τον νοσηλευτή. Θα μπορούσαμε να πούμε, όμως, ότι πρέπει να στηρίζεται και σε κάποιους κανόνες, οι οποίοι θα βοηθούσαν ακόμα καλύτερα αυτή την υπηρεσία.

Τα πρώτα έχουν άμεση σχέση με την ασφαλή και σωστή αντιμετώπιση του από τους υπευθύνους, οι οποίοι οφείλουν να σέβονται την αξιοπρέπειά του και να επιδεικνύουν ενδιαφέρον και προσοχή στις ανάγκες του. Ο ασθενής δηλαδή πρέπει να απολαμβάνει τον εμπιστευτικό χαρακτήρα όλων των πληροφοριών που συνδέονται με την κατάσταση της υγειονομικής του περίθαλψης. Να είναι πλήρως ενημερωμένος για τη φροντίδα και τη θεραπεία που πρόκειται να του παρασχεθεί, για το πόσο θα κοστίσει και με ποιον τρόπο θα διευθετηθεί η οικονομική εκκρεμότητα. Να συζητά τα οφέλη, τους κινδύνους και το κόστος κατάλληλων εναλλακτικών μεθόδων θεραπείας καθώς και να πληροφορείται τις διαφορετικές απόψεις που ενδεχομένως να έχουν οι γιατροί του. Να δέχεται ή να αρνείται τη θεραπεία ή τις μεθόδους υγειονομικής περίθαλψης που συνιστώνται και να ενημερώνεται για τις συνέπειες των δράσεων αυτών. Τέλος, να ενημερώνεται εκ των προτέρων για τις μεθόδους φροντίδας.

Φυσικά, ο ασθενής που δέχεται μια νοσηλεία κατ' οίκον έχει και ορισμένες υποχρεώσεις, κυρίως για τη διασφάλιση της δικής του υγείας. Έτσι, πρέπει να παραμένει υπό τη φροντίδα ενός γιατρού εκπαιδευμένου στην κατ' οίκον νοσηλεία. Να παρέχει ένα πλήρες και ακριβές ιατρικό ιστορικό. Να προσφέρει ένα ασφαλές περιβάλλον κατοικίας, στο οποίο θα παρέχεται η υγειονομική περίθαλψη, και να επιτρέπει όλες τις αναγκαίες αλλαγές στο περιβάλλον αυτό. Να συνεργάζεται με τους γιατρούς και το προσωπικό της υπηρεσίας, καθώς και τους υπολοίπους που συμμετέχουν στην κατ' οίκον φροντίδα του.

Διαβάστε περισσότερα » Διαβάστε περισσότερα...